نبرد حقوقی بر سر تعریف "مینی ال‌ای‌دی"

آیا یک تلویزیون بدون نور پس‌زمینه با قابلیت Full Array Local Dimming (FALD) می‌تواند "مینی ال‌ای‌دی" نامیده شود؟ این سوالی است که اکنون در مرکز یک دعوای حقوقی بین دو غول بزرگ صنعت تلویزیون، یعنی TCL و سامسونگ، قرار گرفته است. TCL، رقیب دیرینه سامسونگ، این شرکت را به تبلیغات نادرست در مورد تلویزیون‌های LCD-LED ارزان‌قیمت خود که با برچسب "مینی ال‌ای‌دی" عرضه می‌شوند، متهم کرده است.

اتهامات TCL علیه سامسونگ

در شکایتی که در اواخر اوت در دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده برای کالیفرنیای مرکزی ثبت شد، TCL سامسونگ را به "کلاهبرداری" برای رقابت با سری QM تلویزیون‌های مینی ال‌ای‌دی خود متهم کرد. طبق این شکایت، تلویزیون‌های سری M سامسونگ (M70H, M80H, M90H) که قیمت آن‌ها از ۳۰۰ دلار برای مدل ۴۳ اینچی تا ۲۳۰۰ دلار برای مدل ۱۰۰ اینچی متغیر است، در واقع "صرفاً تلویزیون‌های LED استاندارد و کم‌ارزش بازیافتی" هستند که از خط تولید Crystal UHD سامسونگ آمده و "به عنوان "مینی ال‌ای‌دی" برچسب‌گذاری شده‌اند." TCL ادعا می‌کند که مدل‌های M سامسونگ فاقد پیشرفت‌های تکنولوژیکی مرتبط با فناوری مینی ال‌ای‌دی، از جمله FALD هستند.

“مدل‌های M سامسونگ فاقد هرگونه پیشرفت تکنولوژیکی مرتبط با فناوری مینی ال‌ای‌دی، از جمله Full Array Local Dimming هستند.”

فناوری FALD و "Supreme Mini LED Dimming"

TCL استدلال می‌کند که تلویزیون‌های سری M فاقد نور پس‌زمینه با قابلیت FALD واقعی هستند. FALD پیشرفته‌ترین نوع فناوری نور پس‌زمینه در نمایشگرهای LCD-LED است که از ده‌ها تا هزاران LED کوچک (مینی LED) استفاده می‌کند که به مناطق مختلف تقسیم شده و هر منطقه قابلیت تنظیم روشنایی مجزا دارد. این قابلیت به بهبود کنتراست تصویر کمک شایانی می‌کند و برای ارائه کیفیت HDR مناسب در نمایشگرهای LCD-LED ضروری است.

سامسونگ در صفحات محصول تلویزیون‌های سری M خود از عبارتی به نام “Supreme Mini LED Dimming” استفاده می‌کند. اما در مشخصات فنی این محصولات، یک پاورقی کوچک توضیح می‌دهد که این قابلیت "نرم‌افزاری است (نه مبتنی بر سخت‌افزار Full Array)." این در حالی است که سامسونگ از همین عبارت برای تلویزیون‌های Neo QLED خود نیز استفاده می‌کند، که TCL آن‌ها را به عنوان تلویزیون‌های مینی ال‌ای‌دی واقعی می‌پذیرد، اما در مشخصات فنی Neo QLED خبری از این پاورقی نیست.

تفاوت Dimming نرم‌افزاری و سخت‌افزاری

Dimming نرم‌افزاری بدون داشتن مناطق LED قابل آدرس‌دهی مجزا، با فناوری FALD تفاوت اساسی دارد. در Dimming نرم‌افزاری، تلویزیون هر فریم ویدئو را تحلیل کرده، آن را به مناطق مختلف تقسیم می‌کند و سپس سطح روشنایی ایده‌آل هر منطقه را تعیین می‌کند. در نهایت، با تنظیم روشنایی فریم، کنتراست ظاهری را افزایش می‌دهد. اما نکته کلیدی این است که سطح روشنایی در سراسر پنل یکسان باقی می‌ماند، برخلاف نمایشگرهای FALD. کارشناسان معتقدند که Dimming نرم‌افزاری هیچ‌گاه به اندازه راه‌حل‌های سخت‌افزاری مبتنی بر FALD مؤثر نخواهد بود، به خصوص در صحنه‌هایی که مستعد پدیده‌هایی مانند blooming (هاله نورانی اطراف اشیاء روشن در پس‌زمینه تاریک) هستند.

تعریف "مینی ال‌ای‌دی" در صنعت

اریک وایری، تحلیلگر ارشد نمایشگر در Yole Intelligence، معتقد است که FALD در درجه اول یک ویژگی سخت‌افزاری است و نیازمند آرایه‌ای دو بعدی از LEDها است که به طور یکنواخت در کل سطح نمایشگر توزیع شده باشند. او می‌گوید: "به نظر من، "مینی ال‌ای‌دی" مبتنی بر نرم‌افزار، بدون داشتن آن آرایه کامل و دو بعدی از LEDها یا مینی LEDها در نور پس‌زمینه، معنایی ندارد."

به طور کلی، نمایشگرهای مجهز به FALD باید کنتراست بهتری نسبت به نمایشگرهای بدون آن داشته باشند. اما کارشناسان پا را فراتر گذاشته و معتقدند که یک نمایشگر نباید "مینی ال‌ای‌دی" تلقی شود، مگر اینکه از FALD پشتیبانی کند. این اختلاف نظر در تعریف "مینی ال‌ای‌دی"، سردرگمی را برای مصرف‌کنندگان افزایش داده و به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد تا با تعاریف خود، بازار را تحت تأثیر قرار دهند.